ஒரு நாட்டின் வறுமைக்குக் பின்னால் இவ்வளவு பெரிய சர்வதேசச் சதி

இது போர் அல்ல, ஒரு தேசத்தின் மீது நடத்தப்படும் ரசாயனத் தாக்குதல்.”

சோமாலியா என்ற ஆபிரிக்க நாட்டை எப்படிச் சிதைத்தார்கள்?

ஒரு நாட்டின் கடல் வளத்தை எப்படி குப்பைத் தொட்டியாக மாற்றினார்கள்?

அந்த நாடு மீண்டெழத் துடிப்பதன் பின்புலம் என்ன?

சோமாலியாவின் இந்தக் கதை, வெள்ளைக் காலனித்துவத் திமிர் உலகைச் சுரண்டிச் சிதைக்கும் நவீன வடிவங்களை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டுவருகிறது.

இதைத் துணிச்சலாக உலகுக்கு வெளிப்படுத்தியவர், இலாரியா ஆல்பி (Ilaria Alpi) எனும் இத்தாலியப் பத்திரிகையாளர். ஆனால், அவரைக் கொன்று விட்டார்கள்.

டிரம்ப் வெனிசுவேலாவிற்குப் பிறகு, கிறீன்லாந்து மீது கண் வைத்திருக்கும் தருணத்தில் படிக்க வேண்டிய கட்டுரை.

1990-களின் தொடக்கத்தில் சோமாலியா உள்நாட்டுப் போரினால் நிலைகுலைந்து கிடந்தபோது, உலகம் அந்த நாட்டை ஒரு கைவிடப்பட்ட தேசமாகவே பார்த்தது.

ஆனால், இத்தாலியப் பத்திரிகையாளர் இலாரியா ஆல்பி (Ilaria Alpi) மட்டும் அந்தப் போரின் பின்னால் மறைந்திருந்த ஒரு மிகப்பெரிய துரோகத்தை உலகிற்குச் சொல்லத் துணிந்தார்.

சோமாலியக் கடற்கரைகளில் மர்மமான முறையில் வந்து சென்ற கப்பல்கள் உணவைக் கொண்டு வரவில்லை, மாறாக வளர்ந்த நாடுகளின் தொழிற்சாலைகளில் இருந்து வெளியேறிய கதிரியக்கக் கழிவுகளையும், ரசாயன விஷங்களையும் கொண்டு வந்தன என்பதை இலாரியா கண்டுபிடித்தார்.

ஒருபுறம் ஆயுதங்கள் கடத்தப்பட, மறுபுறம் அந்த ஆயுதங்களுக்குப் பதிலாகச் சோமாலியாவின் அழகிய கடல் பரப்பு, வளர்ந்த நாடுகளின் குப்பைத் தொட்டியாக மாற்றப்படுவதை அவர் தனது கேமராவால் ஆவணப்படுத்தத் தொடங்கினார்.

இலாரியா தனது பயணத்தின்போது மீனவக் கிராமங்களில் மக்கள் விசித்திரமான நோய்களால் மடிவதையும், பிறக்கும் குழந்தைகள் ஊனமுடன் பிறப்பதையும் கண்டு கலங்கிப்போனார்.

“இது போர் அல்ல, இது ஒரு தேசத்தின் மீது நடத்தப்படும் ரசாயனத் தாக்குதல்” என்று அவர் உரக்கச் சொல்ல விரும்பினார்.

குறிப்பாக, சோமாலியாவிற்கு வழங்கப்பட்ட ‘மனிதாபிமான உதவி’ என்ற போர்வையில், ஆயுதங்களைக் கொடுத்துவிட்டு கழிவுகளை அங்கே கொட்டியது உறுதி செய்யப்பட்டது.

அந்த வீர மங்கை, சோமாலியாவின் நிலத்தடியில் புதைக்கப்பட்ட நச்சுப் பெட்டிகளுக்கும், இத்தாலிய நிறுவனங்களுக்கும் இடையே இருந்த ரகசிய தொடர்பை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்தபோது, அதிகார வர்க்கம் நடுங்கியது.

ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக, 1994-ம் ஆண்டு மொகடிஷு வீதிகளில் வைத்து இலாரியாவும்,அவரது ஒளிப்பதிவாளர் மிரான் ஹ்ரோவாட்டினும் மர்மமான முறையிலேயே சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர்

இலாரியாவின் மரணத்திற்குப் பிறகுதான், சோமாலியக் கடல் எப்படிச் சிதைக்கப்பட்டது என்பதும், வாழ்வாதாரத்தை இழந்த மீனவர்கள் ஏன் ஆயுதம் ஏந்தி கடற்கொள்ளையர்களாக மாறினார்கள் என்பதும் உலகிற்கு  மெல்லப் புரியத் தொடங்கியது.

இன்று சோமாலியா மெல்ல மீண்டு வர முயற்சித்தாலும், அன்று கொட்டப்பட்ட அந்த நச்சுப் பெட்டிகள் இன்றும் கடலுக்கு அடியில் கசிந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றன.

இலாரியா ஆல்பி கொல்லப்பட்ட பிறகு, இந்த விவகாரம் இத்தாலியிலும் சர்வதேச அளவிலும் ஒரு மிகப்பெரிய அரசியல் புயலை ஏற்படுத்தியது.

அவர் எதை உலகிற்குச் சொல்லக்கூடாது என்று அந்த மாஃபியா கும்பல் நினைத்ததோ, அதே உண்மையை அவரது மரணம் உரக்கச் சொல்லத் தொடங்கியது.

இத்தாலிய அரசாங்கம் ஒருபுறம் இந்த வழக்கை மூடிமறைக்க முயன்றாலும், மக்கள் கொடுத்த அழுத்தத்தால் ஒரு நாடாளுமன்றக் குழு அமைக்கப் பட்டு நீண்ட விசாரணை நடந்தது.

இந்த விசாரணையில், இத்தாலிய உளவுத்துறைக்கும் அந்த நச்சுக்கழிவு நிறுவனங்களுக்கும் இடையே இருந்த ரகசியத் தொடர்புகள் ஒவ்வொன்றாக வெளிவந்தன. குறிப்பாக, சோமாலியாவிற்கு வழங்கப்பட்ட ‘மனிதாபிமான உதவி’ என்ற போர்வையில், ஆயுதங்களைக் கொடுத்துவிட்டு கழிவுகளை அங்கே கொட்டியது உறுதி செய்யப்பட்டது.

இலாரியாவின் மரணத்திற்காக ஒரு சோமாலிய இளைஞன் ‘ஹாஷி உமர் ஹசன்’ மீது பழி சுமத்தப்பட்டு அவர் 16 ஆண்டுகள் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். ஆனால், பின்னர் அவர் நிரபராதி என்று நிரூபிக்கப்பட்டு விடுவிக்கப்பட்டபோது, இந்தச் சதி எவ்வளவு ஆழமானது என்பது உலகிற்குத் தெரிந்தது.

தற்போது சோமாலியாவில் இந்த நச்சுக்கழிவுகளை அகற்ற எடுக்கப்பட்டு வரும் முயற்சிகள் மிகவும் சவாலானவை. ஏனென்றால், சுமார் 30 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக அந்த இரும்புப் பேரல்கள் கடலுக்கடியில் துருப்பிடித்துச் சிதைந்து போயுள்ளன.

ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் சுற்றுச்சூழல் அமைப்பு (UNEP), இப்போது செயற்கைக் கோள் படங்களையும், நவீன ஆழ்கடல் ரோபோக்களையும் பயன்படுத்தி அந்தப் பெட்டிகள் எங்கெங்கு புதைந்துள்ளன என்பதைக் கண்டறியும் முயற்சியில் இறங்கியுள்ளது.

வளர்ந்த நாடுகள் தாங்கள் செய்த தவறுக்குக் கடனாக, சோமாலியக் கடலைச் சுத்திகரிக்க நவீன தொழில்நுட்பங்களையும் நிதியுதவியையும் வழங்க வேண்டும் என்று சர்வதேச நீதிமன்றங்களில் வழக்குகள் நிலுவையில் உள்ளன.

சோமாலிய மீனவர்களின் வாழ்வாதாரத்தை மீட்டெடுக்க ‘கடல் பாதுகாப்பு மண்டலங்கள்’ உருவாக்கப்பட்டு, நச்சு பாதிப்பு இல்லாத பகுதிகளில் மட்டும் மீன்பிடிக்க இப்போது அனுமதி வழங்கப்பட்டு வருகிறது.

ஒரு நாட்டின் வறுமைக்குக் பின்னால் இவ்வளவு பெரிய சர்வதேசச் சதி இருப்பதை நினைக்கும் போது வேதனையாக இருக்கிறது.

இந்தத் தகவல்கள் உங்களுக்கு அவர்களின் போராட்டத்தின் தீவிரத்தைப் புரியவைத்திருக்கும் என்று நம்புகிறேன்.