Uncategorized
நகைச்சுவை நடிகராக வாழ்க்கையைத் தொடங்கியவர் வில்லனாக மாறியது எப்படி? –எம்.என்.நம்பியார்.

எம். என். நம்பியார் | 1919–2008
திரையில் கதாநாயகன் அறிமுகமாகும்போது எழும் ஆரவாரத்துக்கு ஒரு பொருள் இருக்கும். நம்பியார் அறிமுகமாகும்போது ரசிகர்களிடம் ஏற்படும் பரபரப்புக்கு வேறொரு பொருள் இருக்கும்.
“இவர் என்ன செய்யப் போகிறார்?”
இந்தக் கேள்வியை, வசனம் பேசுவதற்கு முன்பே பார்வையாளர்களின் மனதில் எழுப்பிவிடக்கூடிய முகம் அவருடையது.
கண்களைச் சற்றே இடுக்குவது, உதட்டோரத்தில் ஒரு புன்னகையை நிறுத்துவது, எதிரில் இருப்பவரை நிதானமாகப் பார்ப்பது… இவ்வளவுதான். காட்சியில் ஏதோ ஒரு சூழ்ச்சி உருவாகிறது என்பதை ரசிகர்கள் உணர்ந்துவிடுவார்கள்.
அப்படிப்பட்ட திரை அடையாளத்தை உருவாக்கிய நம்பியார், சினிமாவில் முதன்முதலில் தோன்றியது நகைச்சுவைப் பாத்திரத்தில்!
மஞ்சேரி நாராயணன் நம்பியார் என்பதே அவரது முழுப்பெயர். 1919 மார்ச் 7ஆம் தேதி, கேரளத்தின் கண்ணூர் பகுதியில் பிறந்தார். பெற்றோர் கேளு நம்பியார், லட்சுமி அம்மாள்.
சிறுவயதிலேயே தந்தையை இழந்த அவர், பின்னர் ஊட்டியில் வளர்ந்தார். குடும்பச் சூழலும் கலை மீதான ஈர்ப்பும் அவரது வாழ்க்கையை நாடக உலகத்தை நோக்கி நகர்த்தின.
நவாப் ராஜமாணிக்கம் பிள்ளையின் நாடகக் குழுவில் இணைந்தது, அவரது கலைவாழ்க்கையின் அடித்தளமாக அமைந்தது. நடிப்புடன், குழுவாக வாழ்வது, பயிற்சி செய்வது, நேரம் தவறாமல் செயல்படுவது போன்ற பழக்கங்களையும் அந்தச் சூழலில் கற்றார்.
பின்னாளில் பெரிய நடிகராக அறியப்பட்டவரின் ஆரம்ப வாழ்க்கை, நாடகக் குழுவின் அன்றாடப் பயிற்சிகளுக்குள் உருவானது என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும்.
மேடை கற்றுக்கொடுத்த முகபாவனைகள்
நாடக மேடையில், கடைசி வரிசையில் அமர்ந்திருப்பவருக்கும் உணர்ச்சி சென்றடைய வேண்டும். குரலும் உடல் அசைவும் அதற்கேற்ப அமைய வேண்டும்.
நம்பியாரின் திரை நடிப்பை ரசிக்கும்போது இந்த மேடைப் பின்னணியை நினைவில்
எதிராளியை நேரடியாக மிரட்டும் காட்சிக்கும், இனிமையாகப் பேசியபடி வஞ்சிக்கும் காட்சிக்கும் இடையே அவர் காட்டும் வேறுபாடு குறிப்பிடத்தக்கது.
ஒரே வசனத்தில் சில சொற்களை நீட்டிப்பதும், அடுத்த சொல்லுக்கு முன்பு சிறிய இடைவெளி விடுவதும், பேசிவிட்டு எதிராளியின் முகத்தைப் பார்ப்பதும் அவருடைய நடிப்பை அடையாளம் காண உதவும் அம்சங்கள்.
1935ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த “பக்த ராமதாஸ்” திரைப்படத்தின் மூலம் நம்பியார் திரையுலகில் அறிமுகமானார். அதில் மாதண்ணா என்ற நகைச்சுவைப் பாத்திரத்தை ஏற்றார்.
பின்னர் “வித்யாபதி” போன்ற படங்களிலும் நகைச்சுவை வேடங்களில் நடித்தார். 1947ஆம் ஆண்டின் “ராஜகுமாரி” திரைப்படம், எம்ஜிஆருடன் அவரது ஆரம்பகாலத் திரை இணைப்புகளில் முக்கியமானது.
அதே ஆண்டில் வெளியான “கஞ்சன்” படத்தில் கதாநாயகனாகவும் நடித்தார்.
நகைச்சுவை, கதாநாயகன், எதிர்மறைப் பாத்திரம் எனப் பல திசைகளில் நகர்ந்த ஆரம்பப் பயணத்துக்குப் பிறகுதான், ரசிகர்கள் அறிந்த நம்பியாரின் வில்லன் அடையாளம் வலுப்பெற்றது.
“வேலைக்காரி”யும் “மந்திரி குமாரி”யும்
அறிஞர் அண்ணாவின் எழுத்தில் உருவான “வேலைக்காரி” திரைப்படம் 1949ஆம் ஆண்டு வெளியானது. இதில் நம்பியார் ஏற்ற மூர்த்தி, யோகி ஹரிஹரதாஸ் ஆகிய மாறுபட்ட பாத்திரங்கள் அவரது நடிப்பின் வெவ்வேறு பக்கங்களை வெளிப்படுத்தின.
1950ஆம் ஆண்டின் “மந்திரி குமாரி” படத்தில் ராஜகுருவாகத் தோன்றினார்.
அதிகாரத்துக்கு அருகில் இருப்பவர், தனது நோக்கத்தை வெளிப்படையாகச் சொல்லாமல் செயல்படுபவர் போன்ற கதாபாத்திரங்களுக்கு அவரது முகபாவனைகளும் வசன உச்சரிப்பும் பொருத்தமாக அமைந்தன.
“திகம்பர சாமியார்”: மாறுவேடங்களுக்குள் ஒரு நடிகர்
1950ஆம் ஆண்டு வெளியான “திகம்பர சாமியார்”, அவரது திரைப்பயணத்தில் தனியாகப் பேச வேண்டிய படம்.
மாடர்ன் தியேட்டர்ஸ் தயாரிப்பில், டி. ஆர். சுந்தரம் இயக்கிய இந்தப் படம், வடுவூர் துரைசாமி ஐயங்காரின் துப்பறியும் கதையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இதில் நம்பியார் பல மாறுவேடத் தோற்றங்களில் நடித்தார்.
எம்ஜிஆருடன் உருவான திரை மோதல்கள்
“நாடோடி மன்னன்”, “எங்க வீட்டுப் பிள்ளை”, “ஆயிரத்தில் ஒருவன்”, “அரச கட்டளை”, “உலகம் சுற்றும் வாலிபன்”, “பல்லாண்டு வாழ்க” உள்ளிட்ட பல படங்களில் எம்ஜிஆருடன் நடித்தார் நம்பியார்.
இந்தப் படங்களின் கதைக்களங்கள் மாறினாலும், இருவரும் எதிரெதிராக நிற்கும் காட்சிகள் ரசிகர்களின் நினைவில் இடம்பிடித்தன.
வாள் சண்டையில் உடல் அசைவுகளாலும், வசன மோதலில் குரலாலும், சூழ்ச்சிக் காட்சிகளில் முகபாவனைகளாலும் கதையின் பதற்றத்தைத் தொடர்ந்து வைத்திருந்தார்.
திரையில் இவ்வளவு தீவிரமாக மோதிய எம்ஜிஆரும் நம்பியாரும் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் நெருங்கிய நண்பர்கள். நம்பியாரின் திருமணத்தில் எம்ஜிஆர் மாப்பிள்ளைத் தோழனாக இருந்ததும் அந்த நட்பின் குறிப்பிடத்தக்க பதிவு.
சிவாஜியுடன் நடித்த “அம்பிகாபதி”, ஜெமினியுடன் நடித்த “மிஸ்ஸியம்மா” ஆகியவை அவரது படங்களில் குறிப்பிடத்தக்கவை.
பின்னர் ரஜினிகாந்த், கமல்ஹாசன் உள்ளிட்ட அடுத்த தலைமுறை நடிகர்களுடனும் நடித்தார்.
ஒரு நடிகரின் நீண்ட பயணத்தில், உடன் நடிப்பவர்களின் தலைமுறை மட்டுமே மாறுவதில்லை. இயக்குநர்களின் அணுகுமுறை, வசன நடை, காட்சிகளின் வேகம், ரசிகர்களின் எதிர்பார்ப்பு ஆகியவையும் மாறுகின்றன.
அந்த மாற்றங்களுடன் தொடர்ந்து பணியாற்றியவர் நம்பியார். அவரது திரைப்படங்களை ஆண்டுவாரியாகப் பார்த்தால், தமிழ் சினிமாவின் பல்வேறு நடிப்புப் பாணிகள் சந்திக்கும் இடங்களைக் காணலாம்.
“நெஞ்சம் மறப்பதில்லை”யின் முதிய ஜமீன்தார்
ஸ்ரீதர் இயக்கத்தில் 1963ஆம் ஆண்டு வெளியான “நெஞ்சம் மறப்பதில்லை” படத்தில், மிக முதிய ஜமீன்தாராக நம்பியார் நடித்தார்.
வயதான தோற்றத்துக்கான ஒப்பனையுடன், உடலின் இயக்கத்தையும் குரலையும் கதாபாத்திரத்துக்கு ஏற்ப மாற்றியிருந்தார்.
அந்தப் பாத்திரத்தைப் பார்க்கும்போது, வெளிப்புறத் தோற்றத்துக்குள் தொடரும் மனநிலையையும் கவனிக்க முடிகிறது. உடல் முதுமையடைந்திருக்கிறது; ஆனால் கதாபாத்திரத்தின் பிடிவாதமும் பழைய உணர்ச்சிகளும் தொடர்ந்து செயல்படுகின்றன.
அந்த முரண்பாட்டை நடிப்பில் காட்டுவதுதான் இத்தகைய பாத்திரத்தின் சவால்.
நம்பியாரின் திரைப்பங்களிப்பைப் பேசும்போது, அவரது வழக்கமான உடல்மொழியுடன் இதுபோன்ற மாறுபட்ட நடிப்புகளையும் சேர்த்துப் பார்க்க வேண்டும்.
“தூறல் நின்னு போச்சு” காட்டிய மாற்றம்
1982ஆம் ஆண்டு வெளியான பாக்யராஜின் “தூறல் நின்னு போச்சு”, நம்பியாரின் பிற்காலக் குணச்சித்திரப் பாத்திரங்களில் குறிப்பிடத்தக்கது.
அவரைப் பார்த்தவுடன் ஏதாவது சூழ்ச்சி நடக்குமோ என்று எதிர்பார்த்துப் பழகிய ரசிகர்களுக்கு, இத்தகைய பாத்திரங்கள் வேறொரு அனுபவத்தை அளித்தன.
பின்னர் “ஜென்டில்மேன்”, “பூவே உனக்காக” போன்ற படங்களிலும் அவரது குணச்சித்திர நடிப்பு தொடர்ந்தது.
தமிழ்த் திரைப்படங்களிலேயே பெரும்பாலும் பணியாற்றிய நம்பியார், மலையாளம், தெலுங்கு, இந்தி மொழிப் படங்களிலும் நடித்தார்.
1952ஆம் ஆண்டு வெளியான “தி ஜங்கிள்” என்ற ஆங்கிலப் படத்திலும் இடம்பெற்றார். வில்லியம் பெர்க் இயக்கிய அந்தப் படத்தில் ராட் கேமரூன் நடித்திருந்தார்.
திரையுலகில் புகழ்பெற்ற பிறகும் நாடகத்துடனான தொடர்பை அவர் தொடர்ந்தார். “நம்பியார் நாடக மன்றம்” என்ற பெயரில் தனியாக நாடகக் குழுவையும் நடத்தினார்.
திரைப்படம் அவரது முகத்தைப் பரவலாக அறிமுகப்படுத்தியபோதும், அவரை உருவாக்கிய மேடையுடனான உறவும் அவரது கலைவாழ்க்கையில் இடம்பெற்றிருந்தது.
“நம்பியார் சாமி” என்ற அடையாளம்
ஐயப்ப பக்தி அவரது வாழ்க்கையில் நீண்டகால இடத்தைப் பெற்றிருந்தது.
அறுபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகச் சபரிமலை யாத்திரையுடன் தொடர்புகொண்டிருந்த அவர், பலருக்கு யாத்திரை வழிகாட்டியாகவும் இருந்தார். பக்தர்கள் அவரை “மகா குருசாமி” என்றும், “நம்பியார் சாமி” என்றும் மரியாதையுடன் அழைத்தனர்.
சைவ உணவுப் பழக்கத்தையும் மது அருந்தாத வாழ்க்கையையும் கடைப்பிடித்தார்.
அவரை நினைவுகூரும்போது திரையுலகினர் அவரது நடிப்பைப் பற்றிப் பேசுவதுடன், தனிப்பட்ட ஒழுக்கத்தையும் குறிப்பிடுவதற்குக் காரணம் இந்த வாழ்க்கைப் பின்னணிதான்.
1935ஆம் ஆண்டின் “பக்த ராமதாஸ்” முதல், 2006ஆம் ஆண்டில் விஜயகாந்துடன் நடித்த “சுதேசி” வரை அவரது திரைப்படப் பயணம் நீண்டது.
1990ஆம் ஆண்டு தமிழக அரசின் எம்ஜிஆர் விருதும் அவருக்கு வழங்கப்பட்டது.
2008 நவம்பர் 19ஆம் தேதி, தனது 89வது வயதில் சென்னையில் காலமானார்.
நம்பியாரின் பெயரைச் சொன்னவுடன் ஒரு குறிப்பிட்ட பார்வையையோ, குரலையோ, புன்னகையையோ நினைவுகூர முடிவது, அவரது நடிப்பு ரசிகர்களிடம் ஏற்படுத்திய பதிவைக் காட்டுகிறது.





